The Great Women

 • 1 week ago

The Great Women: Η Πολυξένη Λοϊζιάς υπήρξε η εθνική μας παιδαγωγός

από Αλεξάνδρα Ματθαίου

The Great Women

 • 1 week ago

The Great Women: Η Πολυξένη Λοϊζιάς υπήρξε η εθνική μας παιδαγωγός

από Αλεξάνδρα Ματθαίου


Σε μια Κύπρο στην οποία η γυναίκα δεν ήταν τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από ένα πολυεργαλείο που κυοφορούσε παιδιά, η φωνή της σήμανε την απαρχή του γυναικείου κινήματος στην Κύπρο.

Ήταν Λεμεσιανή, κοσμοπολίτισσα και μπροστά από την εποχή της. Γεννημένη το 1855, η Πολυξένη Λοϊζιάς έζησε τα πρώτα της χρόνια στην Κύπρο μέχρι που έφυγε για σπουδές στην Αθήνα, τη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη. Επιστρέφοντας στη νήσο το 1878, ξεκίνησε την εκπαιδευτική της σταδιοδρομία η οποία εξελίχθηκε σε μια μακρά και εντυπωσιακή πορεία ριζοσπαστικών αιτημάτων, φεμινιστικών αγώνων και πλούσιου συγγραφικού έργου.

Έγινε διευθύντρια του Παρθεναγωγείου “Ελπίς” στη Λεμεσό, μέσα από το οποίο κατάφερε - με μια μόνο βοηθό- να δημιουργήσει ένα σχολείο πρώτυπο, με διδακτέα ύλη επιπέδου και έμφαση στην πολύπλευρη γνώση που έπρεπε να διέπει κάθε μαθήτρια. Ένα χρόνο αργότερα, εισάγει για πρώτη φορά το μάθημα της γυναικείας άθλησης στα σχολεία, ιδρύοντας παράλληλα το πρώτο γυναικείο γυμναστήριο “Παλλάδιον”.

Χρόνια αργότερα (το 1897), ιδρύει το πρώτο γυναικείο Σωματείο «Ένωση Ελληνίδων», εδραιώνοντας με θάρρος την παρουσία και το έργο της σε μια Κύπρο που ήταν αναφανδόν ανέτοιμη να δεκτεί τις προοδευτικές τις απόψεις. Η ίδια συνέχιζε απτόητη. Από το 1912 μέχρι το 1920, η έκδοση του πρώτου γυναικείου περιοδικού «Κυπριακή Κυψέλη», έδωσε στη Λοϊζιάς το βήμα που χρειαζόταν για να αναδείξει τις θέσεις της. Ο λόγος της ρέει μέσα από σελίδες επι σελίδων που υμνούν τη γυναικεία χειραφέτηση και την ισότητα των φύλων.

“Χρέος της γυναίκας είναι να μορφωθεί για να αποκτήσει σταθερό χαρακτήρα, πίστη προς τον εαυτό της και προς τους άλλους . Να γίνει έτσι πολύπειρη και πολυμαθής για να μπορεί να προσφέρει ουσιαστικά στην οικογένεια, στην κοινωνία και στην πατρίδα. Είναι ανάγκη να ασχοληθεί και η γυναίκα με τα σημαντικά ζητήματα της παιδείας και της πατρίδας».

Σε μια Κύπρο στην οποία η γυναίκα δεν ήταν τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από ένα πολυεργαλείο που κυοφορούσε παιδιά (ενίοτε και κόρες όπως θα επιβεβαίωνε η προσφιλής σεξιστική ατάκα της εποχής) χωρίς κανένα άλλο πεδίο κοινωνικών διεκδικήσεων, η φωνή της σήμανε την απαρχή του γυναικείου κινήματος στην Κύπρο. Ως παιδαγωγός, ορθώς θεωρούσε πως το έργο της δεν περιοριζόταν μόνο στη στείρα παράδοση γνώσεων αλλά ενθάρρυνε τον αγώνα της ισότητας με όποιο τρόπο μπορούσε. Μάλιστα, φρόντιζε να στέλνει τις μαθήτριές της στο εξωτερικό για να σπουδάσουν ανάλογα με την κλίση της κάθε μιας και τις ανάγκες που είχε η κάθε πόλη.

Με απόψεις που θα έκαναν την Simone de Beauvoir και της σουφραζέτες υπερήφανες όση ώρα η πατριαρχία του νησιού έβγαζε φλύκταινες με τον αιρετικό της χαρακτήρα, η Πολυξένη Λοϊζιάς διεκδικούσε με πάθος δικαίωματα για αρκετά από τα οποία παλεύουμε ακόμα μέχρι τις μέρες μας. Αν ήταν εδώ, θα την ευχαριστούσαμε ταπεινά για όλα.

SHARE
FETCHING MORE CONTENT