Opinion Works

 • 10.06.2017

Freelancer. Ο «αθκιασερός» της παρέας.

Opinion Works

 • 10.06.2017

Freelancer. Ο «αθκιασερός» της παρέας.

Ή μήπως όχι;


Μία εμπειρική καταγραφή για όλους όσοι φλερτάρουν με την ιδέα.

Κατάργηση του παραδοσιακού ωραρίου και επιπλέον κατάργηση της καταναγκαστικής φυσικής σου παρουσίας σ’ ένα γραφειακό χώρο. Αν σου ακούγεται πολύ «αθκιασερό», η προσωπική εμπειρία της γραφούσας θα σου καταρρίψει τον μύθο. Την σύντομη αλλά περιεκτική δόση πραγματικότητας όσον αφορά στο freelancing ακολουθούν οι σύνηθες ερωτήσεις στις οποίες καλείται -συχνά μέχρι πάρα πολύ συχνά- να απαντήσει ένας freelancer.

"Την τελευταία οκταετία εργάζομαι ως freelancer στον τομέα των media και της επικοινωνίας γενικότερα. H Η εργασιακή αυτή συνθήκη -όπως την έχω βαπτίσει- δεν στέφθηκε ακαριαία με επιτυχία στην Κύπρο των '10s. Παρόλα αυτά, οφείλω να ομολογήσω πως οκτώ χρόνια μετά, το γλυκό έδεσε κι ευελπιστώ, στην χώρα του δημόσιου υπάλληλου της μισθολογικής κλίμακας και του ιδιωτικού υπάλληλου που επιμένει να σημειώνει μία και μοναδική εταιρία ως εργοδότη στο βιογραφικό του, να την διατηρήσω ως έχει.

Το γεγονός ότι έχω ακόμα να ‘δικαιολογώ’ το εργασιακό μου status σε φίλους και γνωστούς, εξηγώντας πως δεν είμαι ‘αθκιασερή’ μου προκαλεί περισσότερο γέλιο παρά βραχνά γιατί πολύ απλά εγώ, πλέον, ξέρω.

Εργάστηκα για λίγο περισσότερο από μία δεκαετία στον ιδιωτικό τομέα ως μόνιμη υπάλληλος. Ξυπνώντας κάθε πρωί την ίδια ώρα, κάνοντας καθημερινά την ίδια οδική διαδρομή, καθισμένη πέντε μέρες την βδομάδα, σαρανταβάλε ώρες σύνολο, στο ίδιο γραφείο κάτω από κακό φωτισμό. Όσα κι αν έμαθα απ’ την full time εμπειρία μου στα μίντια, όσο όμορφο κόσμο κι αν γνώριζα, ό,τι καινούριο κι αν έκανα που με έβγαζε εκτός ρουτίνας, το μυαλό μου εξακολουθούσε να στοιχειώνει μία εικόνα: Ελευθερία ωραρίου άρα και κινήσεων, καθημερινότητα χωρίς παραδοσιακές πυραμίδες, δημιουργική παραγωγή. Έστω κι αν εικόνα αυτή εξακολουθεί να μοιάζει απατηλή, την έχω σήμερα προσεγγίσει σε μεγάλο βαθμό και ελπίζω να συνεχίσω να σιμώνω προς το μέρος της.

Παραιτήθηκα απ’ την μόνιμή μου δουλειά μία τριετία πριν απ’ την λεγόμενη κυπριακή οικονομική κρίση. Εξασφαλίζοντας τότε ένα ονειρεμένο για τα σημερινά δεδομένα μισθό, με πολύ καλές συνθήκες εργοδότησης [ταμείο προνοίας, ταμείο υγείας, κοινωνικές ασφαλίσεις, 14ο μισθό], η απάντηση που έδινα στην ερώτηση «Καλά, είσαι τρελή;», ήταν «Θέλω να δοκιμάσω, να το προσπαθήσω τουλάχιστον, να δω αν δουλεύει».

Ο απεγκλωβισμός της φυσικής μου παρουσίας απ’ την καθημερινή ρουτίνα, το dress code, τα πανομοιότυπα γραφειακά σκηνικά ήταν ό,τι καλύτερο είχα να διαπραγματευτώ τον πρώτο καιρό. Το freelancing τότε αφορούσε περισσότερο στους ασφαλιστές παρά στους δημοσιογράφους, τους συντάκτες και τους λειτουργούς επικοινωνίας οπότε, η αλήθεια είναι πως, τα πράγματα δεν ήταν ιδιαίτερα ρόδινα. Μου πήρε πέραν της τριετίας να συντονιστώ και να αποκτήσω αυτό που λέμε 'κόκκαλο'. Να ανακατέψω την επαγγελματική τράπουλα, να πείσω πως μπορώ.

Η πλειονότητα του κόσμου φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται πως δουλεύει αυτό που αποκαλούμε ελεύθερο ωράριο.

Σήμερα, κοιτώντας το όλο εγχείρημα από μακριά, αναγνωρίζω πως αν παράμενα στην θέση που ήμουν θα είχα τουλάχιστον δύο μισθολογικές περικοπές, η ποικιλία που φιλοξενείται αυτή την στιγμή στο βιογραφικό μου θα ήταν απούσα και, πιθανότατα, να μου είχε στρίψει κανονικά απ’ την ρουτίνα.

«Εσύ που είσαι αθκιασερή», συνεχίζω να ακούω από φίλους και γνωστούς που γνωρίζουν το πώς δουλεύω. Η πλειονότητα του κόσμου φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται πως δουλεύει αυτό που αποκαλούμε ελεύθερο ωράριο. Είσαι, ξαφνικά, ο «αθκιασερός». Κι όμως. Η δουλειά που έχεις να παραδώσεις είναι η ίδια και περισσότερη, έχεις να διαχειριστείς πολλά διαδικαστικά [πρόγραμμα, πληρωμές κλπ] που συνήθως τα αναλαμβάνουν άλλοι αν εργάζεσαι σε μόνιμη βάση και επιπλέον όσον αφορά στους πελάτες, θεωρούν ότι είσαι διαθέσιμος ανά πάσα στιγμή οπότε το τηλέφωνό σου είναι πάντα ανοικτό.

Στην τελική, το freelancing αποτελεί μία επαγγελματική μορφή εργασίας την οποία θα χαρακτήριζα περιπετειώδη, ενδιαφέρουσα και πολύ δημιουργική. Όχι, δεν ασχολείσαι μόνο με ό,τι σου κάνει κέφι και σ’ αρέσει, είναι μακρύς ο δρόμος για να το πετύχεις αυτό, αλλά μπορείς να το διαμορφώσεις αναλόγως. Και, σίγουρα, ο freelancer δεν είναι «αθκιασερός». Όλοι όσοι δουλεύουν μ’ αυτόν τον τύπο εργασίας το γνωρίζουν καλά".

Αν φλερτάρεις με την ιδέα, μάλλον θα ψάχνεις απαντήσεις στα πιο κάτω:

Freelancing. Καινούριο φρούτο, σωστά;
Λάθος. Απλά, στην χώρα μας, ανθίζει τα τελευταία χρόνια. Τον επαγγελματικό προσδιορισμό «ελεύθερος επαγγελματίας» θα τον έχεις ξανακούσει αλλά, μάλλον, τον έχεις συνδέσει μ’ έναν άνθρωπο κωλοβαρέστρα, που δουλεύει περιστασιακά ή/και που ασχολείται με παντός είδους κουτσοδούλια. Όχι, δεν είναι μόνο αυτός. Freelancer είναι οποιοσδήποτε βγάζει το ψωμί του χωρίς να έχει γραφειακή βάση, συγκεκριμένο dress code, σταθερό ωράριο κι άλλα ρουτινιάρικα.

Γιατί να θέλει κάποιος να γίνει freelancer;
Γιατί το θέλει και γιατί μπορεί. Αν κάποιος γουστάρει τον εναλλακτικό αυτό τρόπο εργασιακής συνθήκης, μακριά απ’ τα παραδοσιακά εννέα-πέντε, αφεντικό ολημερίς πάνω απ' το κεφάλι του, γραφείο με φλορέντζα και τα συναφή, κι εφόσον επιθυμεί να βγάλει το ψωμί του δουλεύοντας χωρίς μακροπρόθεσμο συμβόλαιο και κρατικές μισθολογικές κλίμακες, μπορεί να το τεστάρει, να δει αν του κάνει.

Αν θες να δουλεύεις με τα πόδια χωσμένα στην χρυσή αμμουδιά και με θέα το ρομαντικό ηλιοβασίλεμα, ως freelancer μπορείς.

Κάνει για όλους το freelancing;
Όχι. Κι αυτό είναι σίγουρο. Πριν πάρει κάποιος την απόφαση να παραιτηθεί απ’ τα «σίγουρα» και να πειραματιστεί, καλό είναι να ελέγξει κατά πόσο απευθύνεται η εργασιακή αυτή μορφή τόσο στον τομέα των δυνατοτήτων και των γνώσεών του όσο και στον ίδιο του τον χαρακτήρα. Είναι κάποιος έτοιμος να αλλάζει συνεχώς περιβάλλον; Να γνωρίζει -σχεδόν- καθημερινά νέα πρόσωπα; Να μπορεί να κρίνει οικονομικά και τεχνικά αν μπορεί να αναλάβει ή να απορρίψει κάτι; Αν έμαθες την συνταγή αυτή να στην έχουν γραμμένη και ανατεθειμένη, μάλλον δεν κάνεις γι’ αυτή την δουλειά. Ή, τουλάχιστον, θα ‘ναι κομματάκι δύσκολο να πετύχεις στον τομέα αυτό.

Για ποιους κάνει;
Για κόσμο που η φύση της δουλειάς του το επιτρέπει. Για ανθρώπους που προσαρμόζονται εύκολα και σχετικά γρήγορα σε διαφορετικές συνθήκες, νέα δεδομένα και εναλλακτικές κουλτούρες. Θέλει μία άλφα ανεξαρτησία χαρακτήρα για να «κάνεις» για το freelancing.

Ποια είναι τα υπέρ;
Αν δεν γουστάρεις μία συνεργασία, ένα πρότζεκτ ή ένα πελάτη, κι αν σε παίρνει οικονομικά, αρνείσαι –ευγενικά πάντα- να αναλάβεις. Παρόλο που έχεις «αφεντικό», είναι πάντοτε αυτός ή αυτοί που πληρώνουν, είσαι ουσιαστικά αφεντικό του εαυτού σου. Αν θέλεις να διατηρήσεις μία συνεργασία, αν θες να σε προτείνουν αλλού, αν θες να στήσεις ένα καλό βιογραφικό, κινείσαι αναλόγως. Επιπλέον το ελεύθερο ωράριο που κατατάσσεται οπωσδήποτε στα υπέρ, είναι στο χέρι σου να το διαχειριστείς, το ίδιο και το «σκηνικό» της καθημερινότητάς σου. Αν θες να δουλεύεις με τα πόδια χωσμένα στην χρυσή αμμουδιά και με θέα το ρομαντικό ηλιοβασίλεμα, μπορείς.

Το να ‘σαι αφεντικό του εαυτού σου συνεπάγεται με όλα όσα έχει να κάνει ένα αφεντικό: σωστή διαχείριση χρόνου, κοστολόγηση, γραφειοκρατία, υπευθυνότητα, καλή επικοινωνία με τους πελάτες.

Ποια είναι τα κατά;
Νιώθεις σίγουρα λιγότερη ασφάλεια και περισσότερη αβεβαιότητα γιατί ένα μήνα μπορεί να πήζεις στην δουλειά και τον επόμενο να ‘χεις τόσο ελεύθερο χρόνο στην διάθεσή σου που να μην έχεις τι να τον κάνεις. Επίσης, δεν «προστατεύεσαι» επαγγελματικά όπως ένας μόνιμος υπάλληλος –με συμβάσεις κλπ- παρόλα αυτά μπορείς να λειτουργήσεις βάση συμβολαίου. Βραχυπρόθεσμη κατάσταση αλλά, με σωστό προγραμματισμό, μπορείς να είσαι συνεχώς απασχολημένος. Επιπλέον, μην ξεχνάς πως στην εποχή που διανύουμε, εγγυήσεις δεν υπάρχουν για κανένα. Τέλος, το να ‘σαι αφεντικό του εαυτού σου συνεπάγεται με όλα όσα έχει να κάνει ένα αφεντικό: σωστή διαχείριση χρόνου, κοστολόγηση, γραφειοκρατία, υπευθυνότητα, καλή επικοινωνία με τους πελάτες.

Τι ώρες δουλεύει ο freelancer;
Το περί ευέλικτου ωραρίου ισχύει αλλά αν θεωρήσεις πως δικαιούσαι να είσαι «αθκιασερός» όποτε γουστάρεις το μόνο που θα κάνεις είναι να συντηρήσεις το urban legend του freelancer και, στην τελική, να αποτύχεις. Ναι, έχεις το δικαίωμα αν το deadline σου είναι μεθαύριο να δουλέψεις μόνο αύριο και όχι σήμερα αλλά θες; Μπορείς να αρχίσεις δουλειά στις 4 το απόγευμα και να το πάρεις σερί μέχρι τις 2 το πρωί, αλλά έχεις αυτή την δυνατότητα; Εδώ κινείσαι αναλόγως και θέλει καιρό μέχρι να συντονιστείς και να αφουγκραστείς τις δυνατότητές σου για να το συντονίσεις καθωσπρέπει.

Που δουλεύει ο freelancer;
Όπου γης και πατρίς και όπου θέλει, φτάνει να υπάρχει σε κοντινή απόσταση ένα κινητό τηλέφωνο, μία πρίζα και σύνδεση στο διαδίκτυο. Ως freelancer οφείλεις, ηλεκτρονικά τουλάχιστον, να είσαι προσβάσιμος σ’ αυτούς που σου έχουν αναθέσει μια δουλειά. Αν θες να δουλεύεις απ’ το café, απ’ την Βαρκελώνη ή απ’ την τουαλέτα σου, δεν αφορά κανένα.

Με ποιους δουλεύει ένας freelancer;
Με όλους και με κανέναν. Σίγουρα ο freelancer δεν έχει να διαχειριστεί καθημερινά τον μικρόκοσμο που φιλοξενείται σ’ ένα γραφείο αλλά σε κάποιες συγκεκριμένες χρονικές περιόδους θα έχει να διαχειριστεί κάτι αντίστοιχο για την διεκπεραίωση ενός πρότζεκτ. Παρόλα αυτά έχει την επιλογή να απομονώνεται και να επικοινωνεί με άλλους τρόπους την δουλειά του αν το θέλει και αν το πρότζεκτ που του έχει ανατεθεί το επιτρέπει.

Freelancing: Η εργασιακή αυτή συνθήκη εμπεριέχει ένα ρίσκο. Και η ζωή το ίδιο.

Πώς εντοπίζει κάποιος τους περιστασιακούς του εργοδότες;
Όταν είναι ρευστός και ευέλικτος ο επαγγελματίας και δεδομένου ότι ψάχνεται κι έχει στημένο ένα άλφα βιογραφικό και μία καλή ατζέντα, δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Πέραν των ιστοσελίδων τύπου freelancer.com, η διαπροσωπική επαφή –ευτυχώς- δεν έχει χαθεί. Αν κάποιος διαθέτει μία καλή βάση δεδομένων και είναι σε επαφή κάθε τόσο με δυνητικούς πελάτες, μάλλον δεν θα ξεμείνει χωρίς δουλειά. Χρειάζεται, όπως σε όλα, να έχεις μάτια και αυτιά ανοιχτά. Να γνωρίζεις συνεχώς καινούρια πρόσωπα και να υπενθυμίζεις στον κόσμο τι ακριβώς είναι αυτό που κάνεις.

Γιατί κάποιος εργοδότης να επιλέξει έναν freelancer κι όχι ένα μόνιμο υπάλληλο;
Για πολλούς λόγους. Πρώτος και καλύτερος στην λίστα, η εξοικονόμηση πόρων. Δεν θα έχει να καταβάλει επιδόματα, ασφάλειες και αποζημιώσεις. Αυτό, βέβαια, δεν είναι κάτι που συμφέρει στον freelancer σε περίπτωση που οικονομικά δεν έχει την ευχέρεια να αναλάβει μόνος του το πακέτο αυτό. Για τον εργοδότη είναι πολύ πιο εύκολο να σε προσλάβει και να σε απολύσει χωρίς να έχει να λογοδοτήσει στο κράτος. Επιπλέον, ένας ξύπνιος εργοδότης, μπορεί να αναγνωρίσει σ’ έναν freelancer δεξιότητες που δεν διαθέτουν οι in-house υπάλληλοί του, ανάγκες που ο ίδιος και η εταιρεία του να έχουν ανάγκη για ένα μικρό διάστημα.

Ως freelancer θα βγάζω αντίστοιχα χρήματα με έναν μόνιμο υπάλληλο;
Αυτό είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί αλλά θα έλεγα πως, αν το δουλέψεις σωστά, μπορείς να βγάζεις και περισσότερα. Αν δεν σου βγει, μπορεί να αποτύχεις παταγωδώς. Η εργασιακή αυτή μορφή εμπεριέχει ένα ρίσκο αλλά κι η ζωή το ίδιο. Η παραγωγική αυτή γενιά που έχει μεγαλώσει με το παραμύθι της εξασφάλισης έχει σήμερα μάθει, με όλους τους δυνατούς τρόπους, πως όλα εμπεριέχουν ένα ρίσκο. Το θέμα είναι αν πάρεις αυτό το ρίσκο, αν ξεφύγεις δηλαδή απ’ την μονιμότητα και το «σίγουρο», να το διαχειριστείς έξυπνα, υπομονετικά και ευέλικτα.

Στην τελική, να γίνω freelancer;
Γιατί όχι; Αν αισθάνεσαι άνετα με τον εαυτό σου και αν μπορείς να τον φανταστείς ως αφεντικό, με όλες τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα που χαίρει ένα αφεντικό, go for it. Αν επικοινωνιακά το ‘χεις, να προσεγγίζεις πελάτες, να πείθεις για τις ικανότητές σου, να παίρνεις γρήγορες αποφάσεις και να είσαι τυπικός με τις εκκρεμότητες που συνεχώς θα ‘χεις να διαχειριστείς, επίσης. Φτάνει να θέλεις και –όπως είπαμε- να βεβαιωθείς πως μπορείς.

SHARE
FETCHING MORE CONTENT